2007/Apr/03

ตัวเองจำได้มะ ตอนอยู่s'pore ทำไมเราเดินๆ อยู่ Taka ก็เจอ กันบ่อยเหมือนกัน อยากจะบอกว่า ครึ่งหนึ่งเค้าไปก็เพราะอยากเจอ ไงรู้ว่าตัวเองจะไป อีกครึ่งหนึ่งก็เเค่มีความรู้สึก ว่าอยากไป เเละอาจ เจอ ก็ได้เจอ จิงๆ Do you believe in Destiny? I do i do...! เเต่ destiny มันก็ต้องมี ความพยายาม จากเราทั้งคู่เหมือนกันนะ ถึงจะไปกันรอด เเต่ตอนนี้ คงเหลือเเต่เราที่พยายามอยู่ เหงาเหมือนกันนะ มากๆด้วย ทีต้องอยู่คนเดียวเเล้ว ไม่มีกันเเล้ว

อืมอยากจะบอกว่า ส่วนหนึ่งที่รู้ว่าเธอไปไหนอะ Julie บอก ฮิฮิ อย่าว่าเค้าเลย

กว่าจะรักคนๆหนึ่งชั้งนานเเสน นาน เเต่จะเสียคนๆหนึ่งชั้งง่ายดาย

เเล้วอนาคตถ้ามีความรักใหม่มัน จะเป็น รักเเท้หรือเเค่เหงานะ เเล้วของตัวเองละ?

เค้ารู้ว่าตัวเองให้เค้าลืม เเต่เค้าคงลืมยาก ถ้าวันไหนตัวเองรู้สึกว่าเค้าคือคนที่ใช่ลองโทรหา หรือtxt มาว่าอาไรก็ได้ ให้เค้ารู้ จะมาหาหน่อย กินข้าวมั้ยดูหนังปะ หรือ อาไรก็ได้สับเพเหละ เเล้วเค้าจะไปอยู่ค้างๆเลย อีกเเค่เเปบเดียวก็จะกลับไทยเเล้วกลับไปอยู่ตลอดไม่จากไปไหนเเล้ว

เเต่ก็รู้ว่าตัวเองคงไม่ทำ เเต่ก็หวังเล็กๆ ถ้าตัวเองมาอ่านก็อย่าเกลียดเค้านะทีเขียนเเบบนี้ รู้ว่าตัวเองไม่อยากให้เค้าคิดเรื่องของเราเเล้ว เเต่ขอให้เค้าได้ระบายหน่อยนะ เพราะวันไหนที่เค้าไม่เขียนก็เเสดงว่าเค้าลืมเรื่องของเราได้เเล้ว

อนาคตไม่มีใครรู้ เราอาจจะกลับมาเขียนblog พร้อมตัวเองก็ได้ หรือ blog นี้ อาจจะหายไปเลย

เเต่ทีเเน่ๆเรารักตัวเองมากกว่าใคร จำไว้ว่าคนๆนี้รักตัวเองมากที่สุด เป็นอย่าเดียวที่เค้าให้ตัวเองได้นะ

เค้าคงใช้เบอเก่าอะนะ 081-885XXXX

จินคิดถึงนะ

Comment

Comment:

Tweet